 |
| Er is er één jarig… Het is vandaag 3 juni 2026. Er is er één jarig, hoera, hoera. En ze is 50 geworden! We willen dit niet onopgemerkt voorbij laten gaan. We doen in deze nieuwsbrief een terugblik op haar leven tot nu toe. Voor het eerst op kenteken gezet op 3 juni 1976 voor de vrijwillige brandweer in het Duitse Schönenberg-Kübelberg met kenteken KUS 239. |
 |
| Neusje van de zalm KUS 239. De Duitsers kozen natuurlijk voor gründlichkeit en voor de toenmalige nieuwste snufjes. De motor werd er één met turbo, de stuurinrichting was bekrachtigd, voorop kwam een zware hydraulische lier, de achteras is een verzwaarde versie met sperdifferentieel, automatische sneeuwkettingen op de achteras en natuurlijk Allrad Antrieb. |
 |
| 19511km Na 29 jaar trouwe dienst en 29 jaar perfect onderhoud en slechts 19511km op de teller konden we het voertuig kopen van een wat bijzondere tussenhandelaar. Die had de brandweeronderdelen er al afgehaald en verkocht en er een best wel onooglijke zwarte bak opgezet. Hoe hebben wij voor dit lelijke ding kunnen kiezen? |
 |
| Kandidaat 1 Het Duitse leger was in die tijd honderden Kurzhaubers (zo heet dit type in Duitsland) aan het afdanken. Dat waren echter versies in een zeer kale uitvoering. Geen turbo, geen stuurbekrachtiging, geen lier. Die viel voor ons af. |
 |
| Kandidaat 2 Ook de Polizei was aan het moderniseren. Die had vooral nog veel Kurzhaubers om in te zetten tegen Die Rote Armee Fraction. De RAF was echter niet meer actief. Na een proefrit wisten we het zeker: zonder turbo is het motorvermogen te laag voor ons. |
 |
| Kandidaat 3 We waren ondertussen aan het kijken naar modernere voertuigen en daarvoor kwamen we bij Rolf terecht. We – vooral Roelien – misten echter de charme van een neusje. In een hoek had Rolf ook nog een Kurzhauber staan. Die wilde ie zelf gaan gebruiken. Deze was van de brandweer geweest, met turbo, lier, enzovoorts. Na wat aandringen wilde Rolf hem wel verkopen. We hebben een mondelinge deal. En zo begon ons BraVo-avontuur. |
 |
| Oud ijzer Een maand later gaan Cock en zijn broer Hans met de trein diep Duitsland in om de Daimler Benz 1113LAF op te halen. We betalen handje contantje en mogen er mee weg. Nou ja, bijna. Er moet een export-kenteken geregeld worden, een kortlopende verzekering en nog wat bureaucratische zaken. We tekenen een contract dat we niet een voertuig hebben gekocht, maar 7500kg staal. Nul garantie dus. |
 |
| Eerste nacht Cock en Hans hebben slaapzakken mee en brengen zo de eerste nacht door. Het sliep prima en smaakte meteen naar meer. We komen veilig en zonder problemen aan in Breukelen. |
 |
| Ideevorming Leuk natuurlijk om een voertuig te hebben, maar er moet wel een inrichting in. Daar komen veel keuzes bij kijken. We gaan eerst maar eens een lang weekend op stap om ideeën op te doen. Een gewoon bed en een gasfornuis met een fles gas maken het ons comfortabel. Bij het ontwerp hielden we in gedachten dat we er zowel in Libië als op IJsland er mee moesten kunnen rondreizen. Dus rivierdoorwadingen, zand en bergen, maar ook kou en hitte. |
 |
| Waar te beginnen? We besluiten de zithoek voorin te maken en daar vooral veel ramen te plaatsen. Dat betekent nieuwe gaten maken, andere gaten dichtmaken en glas in de gewenste vorm te laten maken. |
 |
| Vloerverlagingen In het begin hebben we veel laswerk. We maken een doorgang tussen cabine en bak. En we hebben nog geen stahoogte. Dat lossen we op door voor de keuken en op de plaats van de douche 2 vloerverlagingen te maken. Vriend Val – behalve een hele goed meubelmaker ook een goed lasser – helpt daarbij. |
 |
| Eerste resultaten De eerste maanden zijn nodig voor ontroesten, vastzittende deuren en luiken open te krijgen en dus veel slijp- en laswerk. Maar daarna komen de eerste zichtbare resultaten: alles staat in de menie, de kabels zijn getrokken en hierna kan de isolatie erin. |
 |
| Alles demontabel Misschien wat overdreven, maar we maken alle delen zo dat ze er makkelijk in- en uitkunnen. Het keukenblok is er bijvoorbeeld met het losdraaien van 6 bouten zo weer uit te halen. |
 |
| Cabine In de cabine plaatsen we betere stoelen en we maken ruimte voor de ultramoderne TomTom (het is 2006 tenslotte), de radio-CD-speler en nog wat snufjes, zoals de teller die aangeeft hoeveel diesel er in de tank zit. |
 |
| Feuerwehr Rot Roelien zorgt ervoor dat de lelijke zwarte bak een mooi geheel wordt met de rest van de auto. Dak en bovenste deel van de zijkant is wit geworden. Vooral handig in warme landen. |
 |
| Klaar om te reizen We hebben ruim een half jaar keihard gewerkt. We willen namelijk de eerste reis naar IJsland doen. Om de kosten te delen, doen we dat met een aantal medereizigers. Hieronder komen een paar van onze reizen langs. We hebben er nu 150.000 km opzitten. We zijn in 4 continenten geweest, alle landen van Europa en hebben er ruw geschat 1500 nachten in geslapen. Van onze ouders hebben we rode overalls gekregen met onze namen erop. Hopelijk blijven ze heel lang schoon. |
 |
| Jokulsarlon En zo zijn we in zomer 2006 voor een aantal maanden op IJsland. Een echte maiden trip. Alles wat kan losrammelen, is wel losgekomen. En daarna uiteraard goed vastgezet. We hadden een grote collectie borgmoeren en ander borgmateriaal bij ons.  Zelf brood bakken Eén van onze medereizigers op IJsland is onze sindsdien Vlaamse vriend Filip. Samen met Roelien verkent ie de mogelijkheden van de keuken. Deze keer wordt er zelf brood gebakken. Reuze handig als je een week lang geen winkels ziet.  Rivierdoorwadingen In het binnenland van IJsland zijn geen bruggen. Het grootste deel van het jaar kan je er ook niet in vanwege sneeuw en ijs. In de zomermaanden kan het wel, maar moet je regelmatig door het water. Daar voelt de BraVo zich als een vis in het …  Woestijnbanden In 2009 gaan we ruim 3 maanden naar het Midden-Oosten. We zijn goed voorbereid op de woestijn, maar worden in Turkije overvallen door sneeuw en ijzel. Wat niet gek is in januari.  Banden aflaten In het zand zak je minder weg met verlaagde bandenspanning. Dat doen we hier.  Egypte Groene kaart heb je niets aan in verre buitenlanden. Steeds moet je weer een lokale verzekering afsluiten. In Egypte krijgen we zelfs een Egyptisch kenteken.  Moeder en dochter We staan hier midden in de Sinaï. Komen er een moeder en dochter aangewandeld. Of ze even onze telefoon mogen lenen. Ja hoor. Ze plaatsen hun eigen SIM-kaart en voeren een aantal gesprekken. Als dank willen ze wel op de foto.  Pyramide voor ons alleen Ondertussen zijn we in het pyramide-gebied. Deze is in Dahsjoer.  Dode Zee Het laagste punt ooit dat de BraVo heeft bereikt: de Dode Zee in Jordanië. Hier hebben we gezelschap van Cock’s nichtje Saskia.  Stalen bak Ook wel handig van een stalen bak: je kan met magneten de kaart ophangen. Hier de kaart van Wit-Rusland oftewel Belarus. Dit is in 2013. |
 |
| Tsjernobyl De grootste radioactieve neerslag van Tsjernobyl kwam terecht in Belarus. Wij trekken daar door de bossen bijna 30 jaar na de ramp. De locals mogen daar wel paddestoelen plukken, maar ze moeten dan wel gecontroleerd worden. |
 |
| Smal We laten ons niet zo snel stoppen. |
 |
| Team Roelien en Cock zijn een goed op elkaar ingespeeld team tijdens het reizen. Alles wat minstens 1cm breder of hoger is dan de BraVo, is te doen. |
 |
| Karelië Op weg naar Moermansk (2015) was echter niet de breedte van de weg het probleem. Deze brug durfden we niet aan. |
 |
| Bielzen Het alternatief werd de oude spoorweg. Over bielzen rijden is echter ook geen pretje. |
 |
| Drijvende boomstammen Vervolgens werd het een weg met drijvende boomstammen. Maar zelfs daar kwamen we doorheen. Wel een paar keer de lier moeten gebruiken. Maar daar is ie voor. |
 |
| Noorderlicht We zijn 2 keer in de winter naar Lapland geweest. Om te genieten van de rust, de stilte en het Noorderlicht. De koudste nacht die we daar meemaakten was 37 graden onder nul. Maar meestal stopt het wel bij min 20 en kunnen we het binnen vorstvrij houden. |
 |
| Hoogste punt In 2025 bereikten we in de Andes het hoogste punt voor de BraVo: bijna 4800 meter. Ook met de turbo zijn we door de ijle lucht dan ongeveer 50% van ons vermogen kwijt. Toch komen we probleemloos boven. |
 |
| << BREAKING NEWS >> Op 31 mei 2026 bereiken we in Peru een nieuw hoogtepunt: 4938 meter boven zeeniveau! Het is op weg naar de Colca Cañon. De grootste kloof ter wereld. Vergeet de Grand Canyon in Trump Country. |
 |
| Strand En mocht je nu denken: wat een gedoe toch allemaal. Met dank aan de BraVo hebben we heel veel mooie, leerzame en indrukwekkende reizen kunnen maken. En wees eens eerlijk: had je meer genoten van deze nieuwsbrief als we je alleen maar strandfoto’s hadden laten zien? Overigens is dit een verlaten en ongerept Braziliaans strand in 2026. |
 |
| www.bravotravel.nl Lees vooral meer of weer over onze reizen op www.bravotravel.nl En ook op deze extra editie zijn reacties welkom via Signal of email. Of als je nog steeds niet los bent van big tech, doe whatsapp. |
