Happy New Year – Feliz año nuevo

Amazone – deel 1

We zitten er bovenop!

Dit is de eerste nieuwsbrief van onze Amazone-reis. Oudejaarsavond hebben we Europa verlaten en we komen op nieuwjaarsdag in Zuid-Amerika aan. 
Met dank aan de techniek (big tech…) ontvangen jullie onze nieuwjaarswensen, op het moment dat wij signaalloos op 10km hoogte boven de Atlantische Oceaan vliegen. Wij smachten naar meer vrede, meer verdraagzaamheid en meer duurzaamheid. En op korte termijn een fatsoenlijke regering in Den Haag zou ook wel fijn zijn.

Acht maanden willen we weer rondtrekken in Uruguay, Brazilië, Guyana, Suriname, Peru en Bolivia. Je kunt van ons weer eens in de ongeveer 3 weken een nieuwsbrief verwachten.

Veel liefs vanuit (over een paar uurtjes) een zomers Zuid-Amerika!
Roelien en Cock.

NB: en op speciaal verzoek staan hieronder de 8 filmpjes die we van onze Patagonië-reis hebben gemaakt.

 
1 – Uruguay
Start van de Patagonië-reis van Cock en Roelien. Hun Mercedes-expeditietruck verschepen ze van Antwerpen naar Montevideo. Ze reizen door Uruguay. Eerst stad, stranden en zeeleeuwen. Daarna gaan ze het binnenland (vogels!) in totdat de grensrivier naar Argentinië wordt bereikt.
 
2 – Oost-Argentinië
Probleemloos gaan Cock en Roelien de grens over van Uruguay naar Argentinië. Tussen de wolkenkrabbers van Buenos Aires is de expeditietruck een speelgoedautootje. Aan de immense Pampa komt maar geen einde. In Valdes zien ze de eerste pinguïns en walvissen. Na 5000km staan ze aan de grens van Vuurland, maar nog lang niet bij het zuidelijkste punt van Argentinië. De wegen zijn een aanslag op mens en voertuig.
 
3 – Vuurland
In dit derde deel komen Cock en Roelien aan in het legendarische Vuurland. Hiervoor moet met een ferry de Straat van Magelhaen overgestoken worden. Vuurland is deels Chileens en deels Argentijns. Vrijwel geen mensen, vrijwel geen wegen, wel ontzettend veel wind. Ideaal gebied voor de koningspinguíns, dolfijnen en vele vogels. Cock loopt de Maraton del Fin del Mundo. Marathon van het einde van de wereld.
 
4 – Antarctica
Na lang wikken en wegen besluiten Cock en Roelien toch naar Antarctica te gaan. Het ongereptste continent dat we nog hebben. Met de relatief kleine Ushuaia varen ze naar het Antarctisch schiereiland. De gletsjers, pinguïns, zeeleeuwen en albatrossen zijn adembenemend. Op Palmer Station zien ze het wetenschappelijk onderzoek naar natuur en klimaat op Antarctica.
 
5 – Andes-Zuid
Na 10 dagen Antarctica is het even tijd voor het verwerken van de indrukken. Maar al snel trekken de gletsjers van de Andes de aandacht van Roelien en Cock. Zowel Argentinië en Chili beschermen die met enorm grote Nationale Parken. In Torre del Paine en Perito Moreno maken ze stevige wandelingen. In Chili rijden ze de beroemde Carretera Austral. Ook nu zijn de afstanden weer groot. Deze keer 4500km.
 
6 – Andes Vulkanen
Vulkanen zijn letterlijk de rode draad in dit zesde deel van de Patagonië-reis van Roelien en Cock. Crater Navidad is de indrukwekkendste. Die heeft een jaar lang lava laten stromen. Via de Pas van de Verlosser gaan zij op 3900 meter hoog weer eens van Argentinië naar Chili.
 
7 – Andes – heel hoog
Via de hoofdstad Santiago de Chile bereiken Roelien en Cock de Stille Oceaan. Maar al snel lonken weer de bergen. De duisternis en de droge lucht maken dit gebied heel geschikt voor grote sterrenwachten. En verder vinden ze hier de grootste bottenverzameling van dinosauriërs. Het hoogtepunt is de Paso Agua Negra van 4780 meter hoog. De truck is wat kortademig, maar haalt het makkelijk. Bizar mooi is het puimsteengebied van Piedra Pomez.
 
8 – Argentinië laaglandDit is het laatste deel van de Patagonië-reis van Cock en Roelien. De Andes laten ze achter zich en langzaam maar zeker komen ze op het niveau van de Atlantische Oceaan. Daar waar 8 maanden geleden de reis begon. Onderweg bezoeken ze Jezuïeten-kloosters. De Jezuïeten vonden het heel humaan om de originele inwoners te vermoorden. Dat was beter dan ze onder de wrede overheersing van de Spanjaarden te laten leven.

Vrolijker worden ze van de bezoeken aan zoutvlaktes en rotstekeningen. En indrukwekkend is hoe een land dat vele keren onder dictatuur heeft geleefd, nu een grote waarde toekent aan de Grondwet. Er is zelfs een museum voor. De truck blijft achter in Uruguay om er in 2026 weer mee verder te gaan.