 Arequipa Zoals beloofd in de vorige nieuwsbrief beginnen we met het op 2300 meter hoogte gelegen Arequipa, op de hoofdstad Lima na de grootste stad van Peru. Geschat wordt dat er bijna 1 miljoen mensen wonen. Op de foto zie je onze laatste nacht voordat we Arequipa inrijden. Onder de achterbumper ligt de stad, voor de voorbumper loopt Roelien. De volgende dag dalen we de laatste 1000 meter af.  Kathedraal Als eerste bezoeken we de kathedraal, omdat je vanaf de torens mooi uitzicht hebt over de stad. Binnen krijgen we een rondleiding en daar worden we gewezen op het fraaie houten snijwerk van de duivel onder aan de preekstoel. De kathedraal is al een paar keer herbouwd na een aardbeving. Bij de laatste van 2001 met een kracht van 8,1 én een tsunami kwam alleen de linkertoren naar beneden en vernielde onderweg het orgel. Er vielen in de stad 100 doden en 70% van de gebouwen had schade. Nu is alles weer gerepareerd en klaar voor de volgende aardbeving. Gemiddeld eens in de 30 jaar is er hier een grote aardbeving.  Santa Catalina Dit grote klooster wordt wel een stad in een stad genoemd. Zo rond 1720 is de bouw begonnen. De nonnen die hier woonden hadden totaal geen contact met de buitenwereld. En ook nauwelijks met elkaar. Praten was niet de bedoeling, vandaar de oproep tot Silencio. Geldt overigens nu ook voor de bezoekers. Misschien denk je dat het worden van non een roeping is, maar hier moest de familie omgerekend naar nu 140.000 euro betalen om een 14-jarige vrouw te laten intreden.  Moorse invloeden We hebben in Arequipa op verschillende plekken invloeden van de Moren gezien. Spaanse architecten hadden dat meegenomen uit Spanje. Er zijn Arabische balkonnetjes, houten galerijen met ingewikkelde houtsnijwerken en houten jaloezieën. Vrouwen uit de hogere klasse konden zo naar buiten kijken zonder zelf gezien te worden, in lijn met oude Moorse tradities. En ook bij kerken zie je de Moorse invloed, zoals op de foto.  El Misti El Misti is 1 van de 3 actieve vulkanen rond Arequipa. Op onze laatste avond in deze fraaie stad wandelen we naar een uitzichtspunt waar onder andere El Misti goed te zien is.  Rode lepelaar We dalen af naar de Stille Oceaan en worden meteen verrast door de Rode Lepelaar.  Visarend En als we omhoogkijken, zien we een visarend zweven.  Reigers En om jullie wat extra vogelkennis te geven, laat Roelien hier 2 reigers zien: de grote zilverreiger en de witbuikreiger. Let vooral op het verschil in grootte.  Alfa-man Nog steeds zijn we aan de kust. Deze keer komen de zeeleeuwen voor de lens. Die vliegen niet weg, maar zijn soms toch verbazingwekkend snel. Dit mannetje hebben we net nog te pakken voordat ie het water induikt voor een maaltje vis.  Peru Primero Er zijn presidentsverkiezingen in Peru. Hier geen America First, maar Peru Primero. In de tweede ronde gaat het om de rechtse kandidaat Keiko Fujimore en de linkse Roberto Sanchez. Ondertussen is bekend dat Fujimore met 50,1% van de stemmen gewonnen heeft. Of ze met deze nipte meerderheid iets kan bereiken is nog maar de vraag. Ze is de 9e president in 10 jaar…  Vastlopertje Een 4-wheeldrive Toyota Hilux heeft zich in een totaal verlaten stranddorpje vastgereden op het strand. Wij hebben de nacht op het strand doorgebracht en zijn de enigen die kunnen helpen. We trekken het jonge stel weer op vaste grond. Zij zijn dolblij. En wij ook, want omgekeerd krijgen wij veel vaker hulp met van alles en nog wat. Kunnen we eindelijk een keer wat terug doen.  Omhoog We verlaten Peru en de kust en gaan in Chili de bergen weer in. Al snel zitten we tussen de kale rotsen van de woestijn en zien we op de achtergrond de besneeuwde vulkanen.  Toch wat groen We maken een wandeling in het kale landschap. En dan blijkt dat er toch van alles groeit. Vooral rond en in de rivierbedding, hoewel die nu volkomen droog is.  Min 15 We zitten ondertussen weer boven de 4000 meter en ’s nachts daalt de temperatuur tot 15 graden onder nul. Voor ons nog geen reden om ’s nachts te stoken. Wel zorgen we ervoor dat de krachtige ochtendzon goed in de BraVo kan schijnen bij zonsopkomst. De vicuñas moeten nu ook hun eten bij elkaar scharrelen naast de bevroren rivier.  Uit het raam Wat worden wij toch verwend! Dit is het uitzicht uit de BraVo op alweer een perfect overnachtingsplekje. De drone kon gewoon in zijn tas blijven (ook wel even goed, want die krijgt steeds meer kuren…).  Spiegeltje… Toch de volgende ochtend de drone maar even de lucht ingestuurd. We hadden een statief nodig om precies de goede spiegeling te krijgen. In dit geval is het statief ingesteld op 48 meter hoog.  Salar de Surire Zoals jullie op de lagere school hadden kunnen leren is Salar de Surire behoorlijk zout. Wel geschikt voor de Andes flamingo en de James, maar niet voor de Chileense. Die laatste zie je dan ook niet op deze foto.  Thermale bron We staan hier bij een thermale bron. Als je wilt kan je erin baden, maar er hangt wel een advies bij dat vanwege het radio-actieve radon, de zware metalen, het arseen en de chloorverbindingen een verblijf in het water maximaal 15 minuten mag duren. En daarna zsm een douche nemen. Met de hand voelen we dat het een ideale temperatuur is. Toch zien we af van een onderdompeling. We willen niet dat het onze terminale bron wordt.  Ruim 5000 We denken steeds dat we het hoogste punt wel gehad hebben. Maar ineens staan we boven de 5000 meter. Dat is geen bewuste keuze, maar gewoon de weg. Overigens viel het hier met het uitzicht reuze tegen, want de bergen om ons heen gaan door tot boven de 6000 meter.  Koper Als je koper zegt, zeg je Chili. Dit land is de grootste exporteur ter wereld en sinds de koperprijzen skyhoog zijn, is het ook economisch van groot belang. En verrassing: China is de grootste afnemer. Op de foto de spoorlijnen die het kopererts afvoerden van een nu uitgeputte mijn. Station Yuma ligt op 4401 meter.  Lange trein We volgen al een paar weken via kleine wegen de grens tussen Chili en Bolivia. Zo nu en dan krijgen we een waarschuwing van de carabinieros dat we op moeten passen voor de smokkelaars. Maar die hebben we niet/nauwelijks gezien (denken we). Wel zien we een lange trein naar Bolivia gaan. Geen flauw idee wat er vervoerd wordt. Vast geen smokkelwaar.  Roelien’s hoed Ook op grote hoogte maken we (korte) wandelingen. Hier naar de top van een vulkaan. De wind zorgt voor een speciaal ensemble tussen hoofd en hoed van Roelien.  200 ton We komen langs de grootste bovengrondse kopermijn ter wereld. Alles is daar groot. De dumper op de foto neemt in één keer 200 ton kopererts mee. Let even op het kleine pick-upje ervoor.  Zonnewende Hier op het zuidelijk halfrond wordt rond 21 juni gevierd dat de dagen weer langer worden. Voor sommige inheemse volken begint dan het nieuwe jaar. In de mix met het katholieke geloof zijn er dan processies, zoals in Chiu-Chiu.  El Tatio We gaan naar het hoogstgelegen geiserveld ter wereld: El Tatio. Een beetje gek is dat wij ongeveer bevriezen (het is 10 graden onder nul), terwijl de geisers kokend water omhoog spuiten. Ondanks bevroren vingers, delen we graag deze foto.  Geduld Met wat geduld bouwt een geiser zijn eigen bouwwerk. Deze op de foto heeft er ongeveer een miljoen jaar over gedaan om 2 meter hoog te worden. En je ziet aan het borrelen dat het opbouwen nog steeds doorgaat.  Waarom? Zover wij als niet-vicuña kunnen beoordelen valt er niets te eten of te drinken in een kokend geiserveld. Toch lopen ze hier rond. Waarom dan?  Cactusvallei Dit is een bijzondere vallei. Er groeien grote cactussen én er stroomt een riviertje met warm water. Dat laatste is voor veel locals een reden om met een biertje in de hand een bad te nemen met het hele gezin. Wij houden het bij een wandeling.  Gezinsuitje En zo doen de locals dat.  Reuzencactus In een vallei verderop zijn de reuzencactussen echt goed te zien. Ze zijn honderden jaren oud.  Naalden Tot slot een close up van de naalden. Graag houden wij wat afstand. Dit is meteen het laatste plaatje in deze nieuwbrief. Hiermee zijn jullie weer op de hoogte. Het laatste nieuws over Bolivia: we gaan er toch heen. Slechts een week en alleen het zuiden. De ergste onrust is voorbij en voor ons is het vooral de makkelijkste manier om naar Paraguay te gaan. Hiermee heb je meteen het kader voor de volgende nieuwsbrief. Zoals het er nu naar uitziet – met heel veel slagen om de arm – zullen we half augustus de BraVo op de boot zetten naar Antwerpen. Een uitdaging is nog om in deze winterperiode voor de laatste keer de Andes over te steken. Op dit moment zijn er al passen gesloten. Extreem weer door klimaatverandering, je weet wel. Reacties, vragen en opmerkingen: altijd welkom! |
bravotravel
robuust reizen
